Η Δημουλά διαβάζει Δημουλά - «Όχι, δεν είμαι λυπημένη, σε σωστή ώρα νυχτώνει»

Live εικόνα Αθήνας από το Αστεροσκοπείο Πεντέλης

Ασθενής χιονόπτωση

3.5 °C

93%

ΑΡΧΙΚΗ

pentelikonews.gr

Πολιτισμός - Τουρισμός

Προσαρμοσμένη αναζήτηση Google

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η Δημουλά διαβάζει Δημουλά - «Όχι, δεν είμαι λυπημένη, σε σωστή ώρα νυχτώνει»
Ημερομηνία: 23/2/2020, 11:14 - Εμφανίσεις: 46

«Βαδίζεις σε μιαν έρημο.

Ακούς ένα πουλί να κελαηδάει.

Όσο κι αν είναι απίθανο να εκκρεμεί ένα πουλί μέσα στην έρημο, ωστόσο εσύ είσαι υποχρεωμένος να του φτιάξεις ένα δέντρο.

Αυτό είναι το ποίημα» είναι ο ορισμός που έδινε η σπουδαία ποιήτρια Κική Δημουλά, που το βράδυ του Σαββάτου πέθανε κάνοντας φτωχότερα τα ελληνικά γράμματα.

H Κική Δημουλά υπηρέτησε την ποίηση με αφοσίωση και μεράκι.

Δεν της άρεσαν τα μεγάλα λόγια, δεν επιθυμούσε να την εξυμνούν.

Έκανε ακριβώς αυτό που έλεγε η ψυχή της.

Ήταν πάντα πρόθυμη να μιλήσει με το κοινό, να συζητήσει για την ποίηση αλλά και για κοινωνικά θέματα.

Ήταν πάντα παρούσα.

Το 2007 το περιοδικό Εντευκτήριο γιορτάζοντας τα 20 χρόνια από την ίδρυση του διοργάνωσε ειδική βραδιά προς τιμήν της Κικής Δημουλά στην οποία για πρώτη φορά μπροστά στο κοινό της Θεσσαλονίκης διάβασε η ίδια ποιήματά της.

Ένα από αυτά, το «Πέρασα» ακούγεται από την ίδια στο βίντεο που ακολουθεί.

Περπατώ και νυχτώνει.

Αποφασίζω και νυχτώνει.

Όχι, δεν είμαι λυπημένη.

Υπήρξα περίεργη και μελετηρή.

Ξέρω απ’ όλα.

Λίγο απ’ όλα.

Τα ονόματα των λουλουδιών όταν μαραίνονται, πότε πρασινίζουν οι λέξεις και πότε κρυώνουμε.

Πόσο εύκολα γυρίζει η κλειδαριά των αισθημάτων μ’ ένα οποιοδήποτε κλειδί της λησμονιάς.

Όχι, δεν είμαι λυπημένη.

Πέρασα μέρες με βροχή, εντάθηκα πίσω απ’ αυτό το συρματόπλεγμα το υδάτινο υπομονετικά κι απαρατήρητα, όπως ο πόνος των δέντρων όταν το ύστατο φύλλο τους φεύγει κι όπως ο φόβος των γενναίων.

Όχι, δεν είμαι λυπημένη.

Πέρασα από κήπους, στάθηκα σε συντριβάνια και είδα πολλά αγαλματίδια να γελούν σε αθέατα αίτια χαράς.

Και μικρούς ερωτιδείς, καυχησιάρηδες.

Τα τεντωμένα τόξα τους βγήκανε μισοφέγγαρο σε νύχτες μου και ρέμβασα.

Είδα πολλά και ωραία όνειρα και είδα να ξεχνιέμαι.

Όχι, δεν είμαι λυπημένη.

Περπάτησα πολύ στα αισθήματα, τα δικά μου και των άλλων, κι έμενε πάντα χώρος ανάμεσά τους να περάσει πλατύς ο χρόνος.

Πέρασα από ταχυδρομεία και ξαναπέρασα.

Έγραψα γράμματα και ξαναέγραψα και στο θεό της απαντήσεως προσευχήθηκα άκοπα.

Έλαβα κάρτες σύντ...

Πηγή/Περισσότερα: in.gr

Μείνετε σε επαφή μαζί μας: